مسئله 26 - آب فوّاره اگر متّصل به كر باشد ، آب نجس را پاك مىكند . ولى اگر قطره قطره روى آب نجس بريزد ؛ آن را پاك نمىكند ؛ مگر آنكه چيزى روى فوّاره بگيرند ؛ تا آن آب پيش از قطره قطره شدن به آب نجس متّصل شود و بنابر احتياط واجب بايد آب فوّاره با آن آب نجس مخلوط گردد . مسئله 27 - اگر چيز نجس را زير شيرى كه متّصل به كر است بشويند ؛ آبى كه از آن چيز مىريزد اگر متّصل به كر باشد و بو يا رنگ يا مزه نجاست نگرفته باشد و عين نجاست هم در آن نباشد پاك است . مسئله 28 - اگر مقدارى از آب كر يخ ببندد و باقى آن به قدر كر نباشد ، چنانچه نجاست به آن برسد نجس مىشود ، و هر قدر از يخ هم آب شود نجس است . مسئله 29 - آبى كه به اندازه كر بوده ، اگر انسان شكّ كند از كر كمتر شده يا نه ؛ حكم كر را دارد ، يعنى نجاست را پاك مىكند و اگر نجاستى هم به آن برسد نجس نمىشود . و آبى كه كمتر از كر بوده و انسان شكّ دارد به مقدار كر شده يا نه حكم آب كر را ندارد . مسئله 30 - كُر بودن آب به دو راه ثابت مىشود : اوّل - آنكه خود انسان يقين يا اطمينان پيدا كند . دوّم - آنكه دو مرد عادل خبر دهند . بلكه به‌قول يك فرد مطلع ، مورد اعتماد نيز ثابت مىشود ، گر چه احتياط خوب است و بنا به احتياط واجب بگفته كسى كه آب تحت يد ( در دست ) اوست ثابت نمىشود مگر اين‌كه مورد اعتماد باشد . 2 - آب قليل مسئله 31 - آب قليل آبى است كه از زمين نجوشد و از كر كمتر باشد . مسئله 32 - اگر آب قليل روى چيز نجس بريزد ، يا چيز نجس به آن برسد نجس مىشود . ولى اگر از بالا با فشار روى چيز نجس بريزد ، مقدارى كه به آن چيز مىرسد نجس و هر چه بالاتر از آن است . پاك مىباشد . مسئله 33 - آب قليلى كه براى بر طرف كردن عين نجاست روى چيز نجس ريخته شود و از آن جدا گردد نجس است ، و آب قليلى كه بعد از بر طرف شدن عين نجاست براى آب كشيدن روى آن مىريزند و از آن جدا مىشود و بعد از آن محل پاك مىشود - كه اصطلاحاً غساله دوّم مىگويند - پاك است و آبى كه با آن مخرج بول و غائط را مىشويند - اگر قليل است - با پنج شرط پاك است :